چكيده مقاله به سبب اهميت بحث عرفان در دوران كنونى ، مقاله حاضر تهيه گرديده است و از آن جايى كه يكى از شخصيت هاى بارز عرفان مرحوم آقا سيد على قاضى مى باشند لذا در اين مقاله با رويكرد شخصيت و روش سلوكى ايشان سعى شده تا گوشه اى از شخصيت و روش و سفارشات ايشان را معرفى نماييم . شخص عارف در سلوك خود سه ارتباط دارد : ارتباط با خداى خويش ارتباط با خويش و معرفت نفس ارتباط با خلق خدا در هر سه رابطه سالك بايد معارفى را كسب كند كه در اين مسير مىبايست : الف ) فقط هدف خود را وصول به هستى آفرين قرار دهد و در برابر ظواهر بى اعتنا گردد . ب ) استقامت در راه داشته باشد . ج ) در اين راه نياز به استاد دارد . د ) ذكر مداوم داشته باشد . و ) معارف از نامحرمان حفظ نمايد و اسرار را جز به محرمان باز نگويد . ه ) در نهايت از خود شناخت پيدا كرده و معرفت نفس پيدا كند چرا كه « من عرف نفسه فقد عرف ربّه » . پس از كسب آگاهى هاى لازم سالك در زمينه ى عمل كردن به معرف كسب شده مىبايست : مقيد به آداب شرع باشد . قرائت قرآن داشته و با قرآن مانوس باشد . اقامهى نماز شب و تهجّد و سحر خيزى داشته باشد . از اذكار و اوقات ويژه‌ى اذكار بهره مند شود . با اهل بيت عليهمالسلام ارتباط داشته و به آنها توسل نمايد . و در زمينهى ارتباط با خلق از نظرگاه روش برخورد با مسايل اجتماعى موضوع را از 3 منظر بررسى ميكنيم : الف ) ارتباط سالك با مسايل دنيوى .